نهاوند من

منوي كاربري

پيغام مدير : برای ورود به وبلاگ می توانید از WWW.GARIN.COO.IR استفاده کنید.
برای ارتباط با مدیر سایت می توانید با شماره ی 201 31 32 0919 تماس بگیرید.

با تشكر حميد حقيقي مدير وبلاگ

شهر ما باشد نهاوند ز یاران یاد باد
ای خدا پس کوچه های شهر ما آباد باد
دارد از جمشید جم تاریخ و هم از یزد گر
عالمی چون آل آقارا روانش شاد باد
مسجد و محراب دارد یادی از آقا تراب
باغ هایش سبز و خرم دشت آن پر آب باد
قلعه و پا قلعه و آثار دوران قدیم
آن چنار قیصریه شاخه هایی بس عظیم
پایتخت یزدگرد و مردم او با صفا
دخترانش با حجاب و همسرانش با وفا
آخرین جنگ عرب بر ملت ایران زمین
اولین ذکر اذان دادند در فتح المبین
در نبرد حق و باطل روزهای انقلاب
جانفشانی ها نموده جملگی حامی دین
خاطرات آن جوانان ابوذر یاد باد
روحشان با همنشینی شهیدان شا باد
آیت الله عزیزی چون عزیزالله را
شهر ما از همت فرزند او آباد باد
از کیان کهبگذری با چشم دل بنما نظر
جنگل و آب سرابش خیره بنماید بصر
کوه آردوشان و گروس در نگاه رهگذر
سایه افکن روی شهر و باغهایش پر ثمر
صادرات شهر ما گردو و فرش هست و لبن
شهر ناون (نهاوند)بهترین شهر است جانا نزد من
نعمتش شهباز افزون است از باب سخن
صد هزاران شکر نعمت زین گلستان و چمن
لیک مظلوم است در جغرافیا و انجمن
تو سریها می خورد زاستان این شهر کهن

شهباز

لوگوي ما

خبرنامه

لينك دوستان

لينكدوني

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

جستجوگر

آمار و کدهاي جاوا

طراح قالب

نهاوند ديوار قديمي و كهنه ي استان ( )

نهاوند ديوار قديمي و كهنه ي استان

اري اينگونه است و حقيقت دارد ما عادت كرده ايم يا بهتر است بگويم عادتمان داده اند كه پیشرفت نکنیم.

سال هاست كه در همين نشريه و وبلاگ ها مشكلات كوچك و بزرگ شهر را مي خوانيم و مي نويسيم و نمي دانم اين كار ها براي چه؟ چون در اين شهر نه گوش شنوايي هست نه چشم بيداري! شايد هم هست اما با واژه بی خیالی!

تا به حال فقط حرف شنيده ايم و وعده. آيا به علت حل نشدن اين مشكلات حل شدني انديشيده ايم؟

آيا دولت و مسولان راضي هستند كه شهر يزد گرد سوم و شهری که معروف است به دروازه ي ورود اسلام اينگونه عقب مانده و توسري خور باشد؟

دراين مدت طولاني كه نهاوند ما از ديگر شهرها عقب مانده است ، دليلش فقط و فقط نداشتن برنامه ي درست و سالم است كه اين مسئله ضعف مديريت را در نهاوند ثابت كرده ا ست.

ما چند مشكل بزرگ در مديريت داريم كه در طول چند سال گذشته شاهد آن بوده ايم و از آقاي دكتر مهدي سنايي نماينده ي آگاه و باسواد شهرمان ومسولين مربوطه اين انتظار مي رود كه براي اين مشكلات چاره ايي بيانديشند

مديريت در شهر ما چرخه ي خاصي را تكرار مي كند و هميشه هم همين گونه بوده است.

وقتي نماينده ي جديد مي آيد تمام پست ها در ادارات دوباره تقسيم بندي مي شوند و مسوليت ها را به افراد جديد مي دهند و مديران قبلي باید بروند، حتي اگر هم از از توانايي هاي بالايي بر خوردار باشند و بخواهند كار كنند. نكته ي جالب تر در اين خصوص اين است كه مديران جديد هم مدت كوتاهي فعاليت مي كنند و مي شوند مهمان دو روزه و هميشه در حال تغيرند!! و اكثر اين مديران كارشان ربطي به رشته ي تحصيليشان ندارد

همين موضوع دليل روشن و محكمي است براي ناقص ماندن برنامه ها و كارهاي بزرگ.

مشكل ديگر عده ايي هستند كه هميشه در گوش مديران كلماتي را زمزمه مي كنند و اسم هاي را تكرار مي كنند و بنا به حس خودخواهانه ايي كه دارند نمي گذارند يك مدير فكر كند،خودش تصميم بگيرد و درست برنامه ريزي كند و هميشه كارشان اينست كه زير پاي همه پوست خربزه بياندازند و براي حفظ موقعيتشان در امور مختلف ايجاد اختلال مي كنند و این موضوع هم ثابت می کند که برخی از مدیران اراده ای از خود ندارند و چشمشان به زبان افراد دیگریست.

اختلافات و ناهماهنگي بين مسولان و تخريب يكديگر ، در اين شهر بيداد مي كند.

مثلا همين آتش سوزي جنگل گيان كه همه بدنبال مقصر بودند نه علت !

يكي از مسولين در وبلاگش به شكل توهين آميزي شهرداري و شوراي گيان را محكوم كرده بود كه جاي تاسف داشت

و شاید هم قضاوتشان درست باشد اما همین مدیر محترم در کار های مربوط به خودش موفق بوده است که اینگونه مدیران دیگر را تخریب می کند؟

آيا نبايد به دنبال علت حادثه و رفع آن بود؟ آيا تخريب كسي درختان سوخته را به گيان باز مي گرداند؟

نمونه ي ديگر اختلافات و ناهماهنگي را در شوراي شهر و شهرداري نهاوند مي بينيم و دود اين اختلافات فقط و فقط به چشم مردم مي رود و به جاي كلنگ زني بيمارستان و كارخانه و... ، كلنگ را بر پايه هاي اين ديوار كهنه نهاده ايم .

گفتيم بيمارستان. اگر آقاي عليمراديان اين بيمارستان را در نهاوند نمي ساخت تاكي بايد منتظر بيمارستان براي اين شهر مهاجر پذير مي شديم؟ اما با وجود این بیمارستان باز هم بیشتر بیماران به بیمارستان های همدان منتقل می شوند.

در ماهنامه فردای نهاوند چندين بار مطالبي را در مورد سراب گيان خوانديم كه فلان قدر بودجه دادند به گيان،سراب گيان منطقه ي توريستي مي شود و چند مورد ديگر. آيا همانطور كه حرف زده اند و بودجه داده اند شده است؟

راستي از كارخانه ي بزرگ سيمان نهاوند چه خبر! كارخانه ايي كه بنام شهر ما ثبت شد. حال اين سوال پيش مي آيد كه چه تعدادي از كاركنان آن نهاوندي هستند و چه تعدادي از استان لرستان؟ آيا فقط اسمش براي ماست؟

سيل برگردان( لفگاه) كه حرف هاي زيادي در مورد آن زده شد و مطالب زيادي نوشته شد.

همانگونه كه همه ي ما مي دانيم و ديده ايم اين لفگاه از مناطق مسكوني مي گذرد و هنوز هم لوله هاي فاضلاب از ديواره ها به داخل آن مي آيند و هنوز هم نخاله ها و زباله ها در آن جا تخليه مي شوند و هنوز چهره ي شهرمان را زشت كرده است و هنوز فكري به حال بهتر شدن آن نشده است.

ايستگاه هاي تاكسي هر منطقه در چهار راه آزادگان از هم جدا شده اند و اما هنوز هم شاهد ترافيك و نارضايتي هستيم.

تاكسي هايي كه از سمت ميدان ابوذر،خيابان حافظ و خيابان آزادگان مي آيند، راه يكديگر را در چهارراه آزادگان مي بندند و ترافيك مي سازند. به نظر شما اگر چراغ هاي راهنمايي در نهاوند به كار بيافتند آيا اين مسائل برطرف نمي شوند؟ آيا اين چراغ ها فقط براي چشمك زدن طراحي شده اند؟ در چهار راه شير خورشيد و ميدان امام هم اين وضعيت به چشم مي خورد.

از مسولين مي خواهيم يك بار به منطقه ي پاي قلعه بروند و چند دقيقه اي در آنجا راه پيمايي كنند .

در اين قسمت شهر،در محلات و خرابه هايش ، كه اين خرابه ها همان خانه هاي 200 ساله هستند، شاهد رد و بدل آسان و سريع مواد مخدر خواهيم بود و مطمئنا معتاداني را مي بينيم كه چگونه در پيش چشم مردم و بخصوص كودكان، تزريق مي كنند و سرنگ را همان جا رها مي كنند. و نمي دانم گناه اين كودكان چيست كه بايد در كنار آن سرنگ ها و قطره هاي خون و در داخل فاضلاب بازي كنند. مردم پاي قلعه با فرمانداري چه فرق دارند؟ آيا كودكان اين محله ها دوست ندارند در پارك و فضای سبز بازي كنند؟ آيا فكري به حال كاسبان مواد و معتادين شده است؟

بي اعتنايي به آثار تاريخي و منابع طبيعي نهاوند مثل تپه باباقاسم،معبد لائوديسه،زيارت گاه باباپيره، سراب هاي فارسبان و گاماسياب و...... كه مدت هاست رها شده اند و كاش اين ها در همدان يا ملاير بودند و مي ديديم چگونه مورد توجه قرار مي گرفتند.

و همه ي اين مشكلات و ضعف ها از گذشته بوده است كه نهاوند را از شهر هاي ديگر كشور و استان عقب انداخته و اميدواريم روزي برسد كه نهاوند ما هم به حق واقعی خودش برسد و ديگر ضعفي در مديريت شهر نبينيم.

نوشته شده توسط حمید حقیقی در چهارشنبه بیستم آبان 1388

لينك ثابت

( نهاوند و تاریخ اسلام )

اگر نگاهی به تاریخ بیاندازیم در می یابیم نهاوندی که امروزه با ضعف و عقب ماندگی دست و پنجه نرم می کند روزگاری یکی از شهرهای مهم و تاثیر گذار در کشور بوده است.

تمدن گیان،شکوه و عظمت نهاوند در دوران سلوکیان،نهاوند دروازه ورود اسلام و صدها جمله ی دیگر بین همشهریان در سراسر ایران ردو بدل می شود و تاریخی که ما همیشه در مورد آن صحبت می کنیم و به نهاوندی بودن خودمان افتخار می کینم،وابسته است به آثاری که از گذشته های ما به جا مانده است.

متاسفانه در جامعه امروز بی توجهی بیش از اندازه میراث فرهنگی موجب شده است که مشکلات زیادی برای این آثار بوجود آید و این مسئله یکی از معضلات بزرگ در فرهنگ و تمدن نهاوند به شمار می آید.

در این نوشته قصد دارم با نگاهی به تاریخ وضعیت کنونی این آثار را به صورت مختصر مورد بررسی قرار دهم.

1-تپه گیان نامی همیشه آشنا برای ایرانیان است که افراد زیادی میل دارند این مکان را از نزدیک ببینند.

پس از بررسی کامل تپه توسط کاوشگران و با بیرون آوردن اشیایی دست ساز دریافتند که 5000 سال قبل از میلاد مردمانی یکجانشین در این منطقه می زیسته اند که حاکی از تمدنی قدیمی در منطقه ی نهاوند است. و اما امروزه با بی توجهی فراوان در گوشه ای از این کره ی خاکی افتاده است که مورخان معتقد اند این تپه یک بار دیگر باید منتظر کلنگ زنی باستان شناسان باشد که متاسفانه علاوه بر بی اعتنایی به این موضوع، تپه ی گیان به یک سطل زباله ی بزرگ و مکانی مناسب برای انجام کارهای خلاف تبدیل شده است و حتی مردم بومی نهاوند و آن منطقه هم شهامت این را ندارند که به گیان نزدیک شوند چون مورد لطف آقایان قرار می گیرند.

اما چرا می گوییم شکوه و عظمت نهاوند در دوران سلوکیان؟ با توجه به آثاریکه محققان در سال 1322 از تپه مرکزی شهر بدست آوردند که مهمترین آن کتیبه ای از آن دوران است، به شما هم این جمله ثابت می شود. این کتیبه نمایان گر یک معبد یونانی به نام لائودیسه در نهاوند است که گوشه ی کوچکی از تاریخ وسیع شهرمان را نشان می دهد. ولی فقط و فقط شنیده ایم که در یکی از مناطق نهاوند در زیر خانه های مردم این مکان تاریخی وجود دارد که روز به روز هم بر اثر عوامل مختلف ویران می شود. اگر این معبد از زیر زمین بیرون آید می تواند توریست های زیادی را از اقسام نقاط جهان جذب کند که اینگونه نیست و هنوز هیچ اقدامی برای تحقیق بر روی آن انجام نشده است.

نهاوند دروازه ورود اسلام.یادگاری هایی که از جنگ فتح الفتوح به جا مانده است کجایند؟ اعراب که تازه مسلمان شده بودند و با توجه به پیروزی هایی که از جنگ با ایرانیان بهدست آورده بودند تصمیم گرفتند به گسترش اسلام در سراسر ایران بپردازند. عمر با توجه به توصیه های امام علی فرماندهی سپاه اسلام را به نعمان بن مقرن داد. نعمان در جنگ نهاوند توسط سپاه این شهر کشته شد. آرامگاه او در نهاوند ومعروف به بابا پیره است.این مکان در مسیر نهاوند - کرمانشاه در نزدیکی روستای قشلاق،بر روی صخره های طبیعی با گنبدی قدیمی قرار دارد که بنای آجری و ضریحی روی آن ، به عنوان امامزاده مورد تکریم مردم نهاوند است. علاوه بر مقبره نعمان بن مقرن، آثار دیگری مانند آرامگاه عمر بن معدیکرب در روستای لیلی یادگار و سعد وقاص یاداور این جنگ است. حال سوالی پیش می آید: اگر این مقبره ها در شهر های دیگر مثلا همدان بودند چگونه مورد توجه قرار می گرفتند؟

شاید شما هم در مرکز و بازار شهر کاروانسراهای قدیمی نهاوند را دیده باشید. یکی از این کاروانسرا ها در محله ی درب سرداب واقع شده است و تا جایی که پدران ما به یاد دارند می گویند این مکان یادگار دوران قاجاریه است. در چوبی و دیواره های قدیمی این بنا از گذشته ها حرف هایی برای گفتن دارند ولی مورد توجه قرار نمی گیرد. در چوبی قدیمی و دیواره های قدیمی آن جای مناسبی ست برای چسباندن اعلامیه و تبلیغات و استتار سرنگ های تزریقی مشترک معتادان!

چه بر سر تاریخ قلعه ی نهاوند آمد؟ تا کی باید منتظر گروه باستان شناسی باشد؟ منازل قدیمی که بیش از 200 سال قدمت دارند چه بر سرشان می آید؟ تا کی باید بوی مواد مخدر بدهند؟ تا کی باید در این خانه ها شیشه و کراک معامله شود؟

این تاریخ تا به کی باید رها باشد؟

بخش کوچکی از این مشکلات بزرگ به فریاد قلم به گوش ها می رسد

و ما آرزو داریم این انتقادات ما جایی در ذهن پرکار مسولان داشته باشد و شاید کسی پیدا شود که این درد ها را بفهمد و بداند که تاریخ نهاوند مانند مسائل دیگر به فراموشی ها پناه می برد.

نوشته شده توسط حمید حقیقی در سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388

لينك ثابت

دیروز یا امروز؟ ( دل نوشته مدیر(شهرمن) )

با سلام

( تحقیق زیر را بخوانید و نظرتان را بدهید و در نظر سنجی که در سمت چپ وبلاگ آمده است شرکت کنید )

مدتی است که "نهاوند من" به روز نشده است و دوستان خیلی از این قضیه ناراحت هستند. چند وقت پیش تصمیم گرفتم که در مورد امروز و فردای نهاوند بنویسم

در این مورد با افراد زیادی بحث کردیم چه در نهاوند چه در تهران.

این گفت و گو ها با همشهریان،سه دسته ی متفاوت بوجود آورد.

دسته ی اول کسانی بودند که خیلی خیلی ناراحت شدند و معتقد بودند که برای پیشرفت نهاوند باید در همه جا از تاریخ چند هزار ساله صحبت شود.

دسته ی دوم کسانی بودند که پا فشاری می کردند که "نهاوند من" باید به امروز و فردای نهاوند بپردازد چون معتقد بودند نهاوند چند هزار ساله مرده است.

دسته ی سوم کسانی بودند که فقط می خندیدند.

دسته ی اول را افرادی تشکیل می دهند که زیاد از خانه یا محل کار بیرون نمی آیند و معتقدند مردم نهاوند فرهنگ نهاوندی را فراموش کرده اند و باید تاریخ را به میدان آورد تا فرهنگ از دست رفته ی نهاوندی برگردد.

دسته ی دوم افرادی بودند که همیشه در داخل شهر حضور دارند و اتفاقاتی که رخ می دهد را می بینند و واقعا مشکلات را حس می کنند و معتقدند تاریخ را باید دور ریخت و به امروز اندیشید.

دسته ی سوم کسانی بودند که فقط به من میخندیدند و معتقد بودند که من خودم را سر کار گذاشته ام و این چرت و پرت ها را به هر مغازه ای ببرم 50 تومن هم کف دستم نمی اندازند!

من به این سه گروه حق می دهم و نظر خود را بیان می کنم:

به نظر من نمی شود ما سر جایمان بنشینیم و 24 ساعت خدا را در مورد تاریخ نهاوند بنویسیم(دسته ی اول)

درست است نهاوند هزاران سال قدمت دارد و در گذشته برای خودش پایتختی بوده است. مردم نهاوند شعری دارند که هر روز برای همدیگر می خوانند که یادم نیست ولی مفهومش این است که روزگاری شهرستان ملایر از دهات نهاوند بوده و مردم برای هم می خوانند و فحشش را به مدیر و مسول و.... می دهند! خوب است که این شعر را از مردم شنیده ام و متوجه شدم که دیگر نمیشود تاریخ را بیان کرد ومردم خودشان تاریخ را را می دانند و پیشرفت ملایر و نهاوند را در این چند سال دیده اند. دسته اول می گویند مطالعه ی تاریخ ، فرهنگ از دست رفته را باز می گرداند. من از این دسته سوالی دارم: چند بار به خیابان های شهر آمده اید؟ آیا روستاییان عزیز را در سطح شهر نمی بینید؟ آیا مهاجرت لک ها و لر های شهرهای اطراف لرستان و کرمانشاه را به نهاوند ندیده اید؟ به نظر شما فرهنگ نهاوندی ها با روستاها و مهاجران شهر های دیگر یکی ست؟ به نظر من مشکل ما همین است. ما میگوییم فرهنگ را از دست داده ایم. چرا نمی گوییم فرهنگ ها در نهاوند زیاد شده اند؟ آقایان و خانمهای دسته ی اول ، ما تاریخ آینده های نهاوند هستیم پس باید تاریخ را به زیبایی برای آنها بسازیم. به نظر شما مردم 100 سال بعد به ما چه می گویند؟

باید کله هایمان را از زیر برف بیرون بیاوریم و امروز نهاوند را ببینیم.

نباید تاریخ را دور ریخت.(دسته ی دوم)

با مطالعه ی تاریخ ( نه تبلیغ تاریخ نهاوندی ) ، نهاوند امروز را می سازیم.

دسته سومی ها شاید حق با شما باشد ولی یک مطلبی هست که برای شما گفته اند:

مگر نمی دانید دشمن آدمی فهم اوست؟ پس تا می توانید خر باشید تا خوش باشید!

حرف آخر: ما تاریخ آینده ها هستیم.........

نوشته شده توسط حمید حقیقی در پنجشنبه هشتم مرداد 1388

لينك ثابت

فرهنگان ( )

فصل نامه ي فرهنگان كه نامي هميشه اشنا براي مردم نهاوند است،از شماره ي 31 -32 فضايي را به معرفي سايت ها و وبلاگ هاي پر محتوا و فعال نهاوندي اختصاص داده است.

موسسه فرهنگي عليمراديان كه صاحب امتياز اين نشريه است، از تمامي وب سايت هاي نهاوندي حمايت و آنها را در اين زمينه ي فرهنگي تشويق مي كند.

نهاوند من در اولين شماره ي معرفي وبلاگ هاي نهاوندي ، فضايي را به خود اختصاص داده است و اميدوارم كه بتوانم به نهاوند، شهر پدريم بيش از پيش خدمت كنم و اينجا جاي دارد كه ما هم بخشي از وبلاگ خود را به معرفي فرهنگان اختصاص بدهيم تا همه مردم اين نشريه ي پر محتوا را بشناسند.

حميد حقيقي

نوشته شده توسط حمید حقیقی در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388

لينك ثابت

( )

پست اختصاصی مدیر نهاوند من ( )

سفر نامه نهاوند ( سفر نامه نهاوند )

..: آخرين ارسال ها :..